Warszawskie pomniki


Pomnik Fryderyka Chopina

Park Łazienkowski

ecesyjny pomnik odsłonięto w 1926 roku, lecz jego model dłuta Wacława Szymanowskiego powstał już w 1908 roku. Usytuowany nad sadzawką, przedstawia kompozytora siedzącego pod wierzbą i szukającego natchnienia w naturze. Podczas okupacji hitlerowcy zniszczyli pomnik. Zrekonstruowany po wojnie, powrócił w 1958 na dawne miejsce. W lecie przy pomniku odbywają sie koncerty chopinowskie.



Pomnik Syrenki

wcześniej mury Starówki obecnie Rynek Starego Miasta

yrenka, czyli pół ryba i pół kobieta, znajduje się na najstarszych wyobrażeniach herbu miasta Warszawy z połowy XIV wieku. Początkowo była raczej dość odstraszającym monstrum o smoczych cechach, mającym dodatkowo ptasie łapy i skrzydła, ale z biegiem lat stawała się coraz piękniejszą kobietą.



Pomnik Mikołaja Kopernika

Krakowskie Przedmieście

omnik ten powstał z inicjatywy Stanisława Staszica, który już w 1810 roku zawiązał komitet budowy i rozpoczął zbiórkę pieniędzy na sfinansowanie przedsiewzięcia. Rzeźbę zamówiono u słynnego Duńczyka Bertela Thorwaldsena. Pomnik odsłonięto w 1830 roku. W czasie okupacji Niemcy zasłonili polskie napisy płytą z napisami niemieckimi, którą w akcji sabotażowej zdjął żołnierz Szarych Szeregów Alek Dawidowski. W 1944 roku pomnik przeznaczony na złom i wywieziony do Nysy cudem ocalał i po naprawieniu uszkodzeń wrócił na dawne miejsce. Oprócz warszawskiego istnieją jeszcze dwa identyczne pomniki Kopernika odlane z tego samego modelu: w Montrealu i w Chicago. Pomnik znajduje się przed pałacem Staszica .



Pomnik Adama Mickiewicza

Krakowskie Przedmieście

omnik najwybitniejszego polskiego poety doby romantyzmu został odsłonięty w stulecie jego urodzin, w 1898 roku. Doprowadzenie do powstania pomnika w okresie nasilonej rusyfikacji po powstaniu styczniowym było wielkim sukcesem komitetu budowy, któremu przewodzili Michal Radziwił i Henryk Sienkiewicz (późniejszy laureat nagrody Nobla w dziedzinie literatury za "Quo vadis"). Statue zaprojektował Cyprian Godebski (zaprojektował również pomniki Mickiewicza stojące w Paryżu i we Lwowie), a cokół Józef Pius Dziekoński i Władysław Marconi. Pomnik ustawiono na placu niegdyś zabudowanym kamienicami, otoczonym z obu stron odnogami Krakowskiego Przedmieścia. Z okresu budowy pomnika pochodzi anegdota związana z jego formą artystyczną. Otóż zaborca rosyjski wyraził zgodę na ustawienie pomnika wieszcza pod warunkiem, że będzie mniejszy od stojącego wtedy w Warszawie pomnika cara Aleksandra. Statua pomnika rzeczywiście była mniejsza, jednak cokół pomnika był (i jest) bardzo wysoki, dużo wyższy od warunkującego go pomnika cara.



Pomnik Józefa Poniatowskiego

Krakowskie Przedmieście

omnik został zamówiony w 1817 roku u duńskiego rzeźbiarza Bertela Thorwaldsena. W 1829 roku model gipsowy przetransportowano do Warszawy, a w 1830 roku rozpoczęto odlewanie pomnika w brązie. Prace te skończono w sierpniu 1832. W 1834 roku car specjalnym rozkazem zabronił postawienia pomnika i kazał go przewieźć do twierdzy w Modlinie. Później car podarował pomnik generałowi Iwanowi Paskiewiczowi, ktory przewiózł go do swojej rezydencji w Homlu. Pomnik wrócił do Polski w 1922 roku. Odsłonięto go na placu Saskim , ale w czasie ostatniej wojny uległ całkowitemu zniszczeniu. Nowy odlew, wykonany na podstawie modelu podarowali Warszawie mieszkańcy Kopenhagi.



Pomnik Józefa Piłsudskiego

Plac Marszałka Józefa Piłsudskiego

omnik urodzonego 5 XII 1867 roku w Zulowie, zmarłego 12 V 1935 roku w Warszawie najwybitniejszego polskiego męża stanu XX wieku, naczelnika państwa (1919-22) oraz Marszałka Polski, twórcy Legionów Polskich, zwyciezcy w wojnie bolszewickiej w 1920 roku. Od najmłodzsych lat wychowywany był w tradycji patriotycznej i dążyl do odzyskania niepodległości przez Polskę, co udało mu się zrealizować. Twórca niepodległego państwa Polskiego, zrestytuowanego po przeszło 100 letniej niewoli. Zwolennik utworzenia federacji Polsko - Białorusko - Ukraińskiej. Z jego osobą zwiazany w Warszawie jest pałac Belwederski w którym urzędował i mieszkał w okresie sprawowania władzy. W okresie gdy wycofał się z życia publicznego mieszkał w niewielkiej willi w Sulejówku pod Warszawą.


Grób Nieznanego Żołnierza

Plac Marszałka Józefa Piłudskiego

rób Nieznanego Żołnierza - miejsce upamiętniające 1000-lecie walk Polaków za i o własne państwo. Tu w urnach zgromadzono ziemie ze wszystkich pobojowisk bitewnych na polskiej i obcej ziemi, gdzie Polacy toczyli bój z wrogami. W miejscu tym jest pochowany żołnierz, nieznany z nazwiska, walczący o wolny Lwów. Grób Nieznanego Żołnierza jest miejscem, gdzie odbywają się wszystkie centralne uroczystości państwowe.


Kolumna Zygmunta

Plac Zamkowy

omnik króla Zygmunta III Wazy , wystawiony przez syna króla Władysława IV. Zygmunt III Waza przeniósł stolicę Rzeczypospolitej Obojga Narodów z Krakowa do Warszawy. Pomnik króla stojącego na kolumnie jest symbolem miasta. Pomnik zaprojektował C. Tencalli , model posągu króla wykonał C. Molli, odlew brązowy Daniel Tym. Pomnik ma 22 metry wysokości, trzon kolumny był z czerwonego marmuru, cokół i impost z czarnego pozostałe części z brązu (baza, kapitel i złocone orły). W 1886 roku wymieniono trzon na granitowy. W 1949 roku zrekonstruowano trzon, cokół i części brązowe oraz dokonano restauracji wykonanego z brązu posągu. Jest najstarszym świeckim pomnikiem Warszawy i jednym z najpiękniejszych barokowych pomników w Europie.


Pomnik Jana Matejki

ul. Puławska

an Matejko urodził się w 1838 roku w Krakowie, zmarł w 1893 również w Krakowie. Studiował w Krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych w której potem sam był dyrektorem (od 1873 roku). Jego uczniami byli tak wybitni malarze jak: S. Wyspiański, J. Malczewski, J. Mehoffer, M. Gottlieb. Jan Matejko jest najwybitniejszym polskim malarzem historycznym. Podstawą jego realistycznego warsztatu malarskiego były głębokie studia historyczne. Wynikiem tych studiów jest np. parotysięczna kolekcja dokumentalnych rysunków ("Ubiory polskie"). Z wyjątkiem 2 obrazów wszystkie pozostałe poświecone są historii Polski. Najbardziej znanymi przykładami są: "Bitwa pod Grunwaldem", "Hołd pruski", "Unia Lubelska", "Konstytucja III Maja" i "Poczet krolów i książąt polskich". Podczas II Wojny Światowej najważniejsze obrazy były ukryte. Po wojnie większość dzieł Matejki odnaleziono. Obecnie znajdują się głównie w Muzeum Narodowym w Krakowie, Warszawie i w Warszawskim Zamku Królewskim.


Pomnik Bolesława Prusa

Krakowskie Przedmieście

olesław Prus, a właściwie Aleksander Głowacki urodził się w 1847 roku w okolicach Hrubieszowa, a zmarł w 1912 roku w Warszawie. Jest znany jako pisarz i publicysta. W 1863 roku wziął udział w powstaniu styczniowym, gdzie był ranny w bitwie na Podlasiu. Pierwsze swe utwory oglosił w "Kurierze Niedzielnym" w 1864 roku. W "Kurierze Warszawskim" prowadził tzw. kroniki tygodniowe, w których opisywal Warszawę i Warszawiaków - zyskało mu to ogromną popularność. Napisał wiele powieśći i nowel. Do najbardziej znanych należą: "Lalka" (sfilmowana), "Faraon" (sfilmowana), "Emancypantki", spośród nowel: "Katarynka", "Anielka", "Kamizelka". Jest czołowym reprezentantem polskiego pozytywizmu. Jego pomnik stoi na warszawskiej ulicy tak, by przypominał jego spacery po mieście.


Pomnika Stefana Wyszyńskiego

Krakowskie Przedmieście przed kościołem Wizytek

omnik kardynał Stefana Wyszyńskiego, zwanego - dla jego zasług dla Polski i polskiego Kościoła Katolickiego - prymasem 1000-lecia stoi w miejscu, gdzie do niedawna Warszawiacy układali kwiatowy krzyż na znak walki ze znienawidzonym państwem gen. Jaruzelskiego.


Pomnik Ignacego Paderewskiego

Park Ujazdowski

omnik Ignacego Jana Paderewskiego, wielkiego patrioty, współtwórcy Odrodzonego Państwa Polskiego po I Wojnie Światowej. Ignacy Paderewski urodził się w 1860 roku w Kuryłówce na Podolu, zmarł w 1941 roku w Nowym Jorku. Należy do najwybitniejszych w świecie pianistów - kompozytorów, a także polityków i działaczy społecznych. Podstawowe studia muzyczne odbył w Warszawie, pianistyczne w Wiedniu. Sławe światowa przyniosło mu tournee po Stanach Zjednoczonych w 1891/1892 roku. Skomponował wiele różnych utworów muzycznych: libretta do opery, utwory symfoniczne, fortepianowe, miniatury ujęte w cykle, pieśni solowe. Działalność społeczną rozpoczął przed I wojną światową łożąc ogromne sumy na cele dobroczynne i budowy pomników. Był m.in. fundatorem pomnika Grunwaldzkiego w Krakowie, hotelu Bristol w Warszawie. Tuż po wybuchu I wojny światowej w Vevey (Szwajcaria) założył wraz z Henrykiem Sienkiewiczem Komitet Pomocy Polskim Ofiarom Wojny. W Londynie funkcjonował jego Polish Relief Fundation. Rozwinął ogromna działalność na rzecz niepodległości Polski. W 1917 roku jako przedstawiciel paryskiego Komitetu Narodowego Polskiego w USA współorganizował w USA ochotnicze polskie oddziały wojskowe. Z jego zdaniem liczyli się prezydenci i ministrowie USA , dzięki którym powstał tzw. plan Wilsona. W grudniu 1918 roku przybył do kraju. Jego przejazd przez Poznań był jedną z przyczyn wybuchu powstania wielkopolskiego. W 1919 roku był premierem i ministrem spraw zagranicznych Polski. Jako przedstawiciel Polski podpisał w naszym imieniu pokojowy Traktat Wersalski. W latach 1920/21 był przedstawicielem Polski w Lidze Narodów. Podczas II Wojny Światowej od 1940 roku był przewodniczącym Rady Narodowej w Londynie działającej przy rządzie emigracyjnym.


Pomnik Jana Kilińskiego

ul. Podwale

omnik szewca warszawskiego Jana Kilińskiego przywódcy Powstania Kościuszkowskiego w Warszawie. Podczas okupacji niemieckiej w czasie II wojny światowej w odwet za zdjęcie niemieckich napisów z pomnika Kopernika gubernator Fischer "aresztował" Kilińskiego (rozebrał pomnik stojący wtedy na placu Krasińskich i ukrył go). Organizacje podziemne odkryły miejsce ukrycia - piwnice Muzeum Narodowego. Na murach Muzeum ukazał sie napis "Ludu Warszawy, jam tu !, Kiliński Jan". Zareagowal również Mikołaj Kopernik. "W odwet za zniszczenie pomnika Kilińskiego zarządzam przedłużenie zimy o 6 tygodni - Mikołaj Kopernik, astronom" głosiły napisy na murach Warszawy. Zim 1942 rzeczywiście została przedłużona.


Pomnik Jana III Sobieskiego

ul. Agrykola

omnik króla Jana III Sobieskiego zwycięzcy w Wiktorii Wiedeńskiej stoi na uboczu na terenie ulicy rozdzielającej teraz kompleks Parku Lazienkowskiego na dwie częsci. Mimo, ze króla nie zaliczamy do najmądrzejszych w panteonie polskich wladców, to jednak czcimy go jako twórcę ostaniego liczącego się zwycięstwa militarnego w historii I Rzeczypospolitej. Skutki Wiktorii Wiedeńskiej były opłakane - osłabiliśmy bardzo poważnie naturalnego sprzymierzeńca w walce przeciw hegemonii Rosji i pozwoliliśmy odzyskać grunt pod nogami drugiemu przyszłemu zaborcy Polski Cesarstwu Austrii.


Pomnik Matki Boskiej Passawskiej

Krakowskie Przedmieście

atka Boska Passawska wzniesiona w roku 1683 jako votum za zwycięstwo wiedeńskie i uratowanie się od zarazy - fundatorem był rzeźbiarz królewski Józef Belotti. Najstarszy, obok kolumny króla Zygmunta pomnik Warszawy.


Pomnik Stanisława Staszica

ul. Senatorska

tanisław Wawrzyniec Staszic urodził się w 1755 roku w Pile, zmarł 20 stycznia 1826 roku w Warszawie. Jest jedną z najwybitniejszych umysłowości polskich na przełomie XVIII/XIX wieku. Znany jest jako działacz i pisarz polityczny, uczony - przyrodnik i filozof. Kształcił się w seminarium duchownym w Poznaniu, gdzie w 1778/79 przyjął święcenia kapłańskie. Studiował nauki przyrodnicze w College de France, które ukończył w 1781 roku. W 1782 roku uzyskał doktorat obojga praw i objął katedrę języka francuskiego w Akademii Zamojskiej. W początkach Sejmu Czteroletniego przybył do Warszawy, gdzie pozostał do końca życia. W pierwszym okresie swej działalności występował głównie jako pisarz i publicysta. W drugim okresie prowadził działalność organizacyjną z ramienia Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W latach 1808/26 jest prezesem TPN (siedzibą TPN jest tak zwany Pałac Staszica ). Prowadził szeroką działalność naukową w zakresie geologii (ojciec geologii polskiej, ponadto pionier taternictwa). Własnoręcznie wykonał opracowane przez siebie mapy geologiczne Polski. Zorganizował Szkołę Akademiczno - Górniczą w Kielcach, współorganizował Uniwersytet w Warszawie. Odkrył złoża węgla kamiennego, przygotował plany rozbudowy Staropolskiego Okręgu Przemysłowego, jest prekursorem spółdzielczości chłopskiej w Europie (Hrubieszowskie Towarzystwo Rolnicze).


Pomnik Marii Konopnickiej

Ogród Saski

aria Konopnicka wielka poetka polska została upamiętniona przez dzieci, do których i o których pisała. W 1965 roku w dowód wdzięczności dzieci za zarobione przez siebie pieniądze (zbiórka materiałów wtórnych zorganizowana przez czasopismo dziecięce "Płomyczek") wystawiły poetce pomnik w Ogrodzie Saskim (dłuta Stanisława Kulona). Maria Konopnicka urodziła się w Suwałkach w 1842 roku, zmarła we Lwowie (gdzie leży pochowana na Cmentarzu Lyczakowskim) w 1910 roku. Do najbardziej znanych jej utworów należą: liryki (do wielu wierszy zostala skomponowana muzyka np. słynna "Rota" z muzyką Feliksa Nowowiejskiego), "Śpiewnik Polski", "O krasnoludkach i sierotce Marysi".



[ Warszawa ]

[ Stare i Nowe Miasto ] [ Warszawskie palace ] []

[ Pomniki Warszawy walczacej ] [ Warszawa, ktorej nie ma ] [ Historia Warszawy ]